قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

سخن درباره پادشاهى يزد گرد پسر بهرام گور (يزد گرد دوم)
اين پادشاه در آغاز تاجگذارى خويش مجلسى بر پاى کرد و مردم را فرا خواند و به ايراد نطقى پرداخت و پس از شرحى درباره پدر خود، بهرام گور، و ويژگيهاى ستوده و روش‏هاى پسنديده وى، آنان را آگاه ساخت که اگر از اين پس مانند پدرش جلسات طولانى براى پذيرفتن مردم منعقد نکند بدين علت است که مى‏خواهد در خلوت با فراغ بال درباره رعايت مصالح کشور و دفع دشمنان ملت بينديشد. همچنين به مردم خبر داد که او نيز نرسى دوست پدر خود را به وزارت گماشته است.
يزد گرد با مردم به عدل و داد رفتار کرد و دشمن خويش را بر انداخت و سربازان و سپاهيان را مورد نوازش قرار داد. 
او دو پسر داشت که يکى هرمز و ديگرى فيروز ناميده مى‏شد.
هرمز که فرمانرواى سيستان بود، پس از مرگ پدرش، يزدگرد، بر برادر خود چيره شد و به تاج و تخت سلطنت دست يافت و به پادشاهى نشست.
فيروز گريخت و به سرزمين هياطله رفت و از پادشاهشان يارى خواست.
او نيز طالقان را از فيروز گرفت و بعد سپاهى در اختيارش گذاشت و او با اين سپاه به ايران بر گشت و برادر خويش را در رى کشت.
اين دو برادر از يک مادر بودند.
همچنين گفته شده است:
فيروز هرمز را نکشت و تنها او را اسير کرد و پادشاهى را از او گرفت.
در زمان يزدگرد روميان از پرداخت خراج به ايران خوددارى کردند و يزدگرد نرسى را با لشکريانى- به همان عده که پدرش به روم فرستاده بود- رهسپار آن سرزمين ساخت.
نرسى اين مأموريت را به خوبى انجام داد و بدانچه يزدگرد مى‏خواست، رسيد. مدت شاهنشاهى يزد گرد هيجده سال و چهار ماه، و برخى گفته‏اند نوزده سال بود. .

متن عربی:
ذكر ملك ابنه يزدجرد بن بهرام جور
 لما لبس التاج جلس للناس ووعدهم وذكر أباه ومناقبه وأعلمهم أنهم إن فقدوا منه طول جلوسه لهم فإن خلوته في مصالحهم وكيد أعدائهم، وأنه قد استوزر نرسي صاحب أبيه. وعدل في رعيته وقمع أعداءه وأحسن إلى جنده، وكان له ابنان يقال لأحدهما هرمز وللآخر فيروز، وكان لهرمز سجستان، فغلب على الملك بعد هلاك أبيه يزدجرد، فهرب فيروز ولحق ببلاد الهياطلة واستنجد ملكهم، فأمده بعد أن دفع إليه الطالقان، فأقبل بهم فقتل أخاه بالري، وكانا من أم واحدة، وقيل لم يقتله وإنما أسره وأخذ الملك منه.
 وكان الروم منعوا الخراج عن يزدجرد، فوجه إليهم نرسي في العدة التي أنفذه أبوه فيها فبلغ إرادته. وكان ملك يزدجرد ثماني عشرة سنة وأربعة أشهر، وقيل تسع عشرة سنة.

از کتاب: کامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.

مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com