قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ثویبه
نخستين کسى که پيغمبر خدا، صلّى الله عليه و سلم، را شير داد، ثويبه، کنيز ابو لهب بود و با شير يکى از پسران خويش که مسروح نام داشت، آن حضرت را شير داد.
پيش از آن نيز حمزه، پسر عبد المطلب، را شير داده بود.
بعد از او نيز ابو سلمه، پسر عبد الاسد مخزومى را شير داد:
پيش از آن که پيامبر خدا، صلّى الله عليه و سلم، از مکه به مدينه مهاجرت فرمايد، ثويبه در مکه به نزد او مى‏آمد و مورد نوازش و مرحمت او و همسرش خديجه قرار مى‏گرفت.
خديجه براى ابو لهب پيام فرستاد و از او درخواست کرد که ثويبه را به وى بفروشد تا آزادش کند. ولى ابو لهب درخواست او را نپذيرفت.
بعد، هنگامى که پيامبر خدا، صلّى الله عليه و سلم، به مدينه مهاجرت فرمود، ابو لهب ثويبه را آزاد کرد.
پيغمبر (ص) گاهگاه براى ثويبه پاداش مى‏فرستاد تا هنگام بازگشت از خيبر که خبر درگذشت او را شنيد و سراغ پسرش، مسروح، را گرفت ولى به او گفتند که مسروح پيش از مادرش در گذشته است.
پيغمبر پرسيد:
«آيا ثويبه خويشاوندى دارد؟»
بدو گفته شد:
«از آن زن هيچ کس باقى نمانده است.» 
پس از ثويبه، زنى که پيغمبر خدا را شير داد، حليمه، دختر ابو ذؤيب بود.

متن عربی:
وأول من أرضع رسول الله، صلى الله عليه وسلم، ثويبة مولاة أبي لهب بلبن ابن له يقال له مسروح، وكانت قد أرضعت قبله حمزة بن عبد المطلب، وأرضعت بعده أبا سلمة بن عبد الأسد المخزومي، فكانت ثويبة تأتي رسول الله، صلى الله عليه وسلم، بمكة قبل أن يهاجر فيكرمها وتكريمها خديجة، فأرسلت إلى أبي لهب أن يبيعها إياها لتعتقها، فأبى، فلما هاجر رسول الله، صلى الله عليه وسلم، إلى المدينة أعقتها أبو لهب، فكان رسول الله، صلى الله عليه وسلم، يبعث إليها بالصلة إلى أن بلغه خبر وفاتها منصرفه من خيبر، فسأل عن ابنها مسروح، فقيل: توفي قبلها، فسأل: هل لها من قرابة ؟ فقيل: لم يبق لها أحد.
 ثم أرضعت رسول الله، صلى الله عليه وسلم، بعد ثويبة حليمة بنت أي ذؤيب.

از کتاب: کامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.

مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com