قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

یزید بن معاویه‏

یزید بن معاویه لعنه الله، ولادت او در سنه ست و عشرین بود، و مصطفى علیه السّلام چون درو نگریستى به خشم نگریستى. چون ولایت بوى رسید، از حسین على رضى الله عنه بیعت خواست، حسین در بیعت او نیامد، حسین از مدینه بکوفه نقل کرد، مردمان کوفه او را غدر کردند، و مسلم عقیل را عبید الله زیاد بکشت، و حسین را رضى الله عنه در دشت کربلا شهید کردند، و بدین سبب یزید ملعون شد. و یزید سلام [1] بن زیاد را امیر خراسان کرد، بغزو ما وراء النهر رفت، و در عهد یزید تخت گاه حسین خاینان فتح کرده بود، یک روایت آنست که شبى خمر میخورد، رقص کرد بیفتاد و سرش شکست و مغزش بیرون آمد و بدوزخ رفت. ولادت او به ماطرون [2] بود، و فوت او به حوران [3] در چهاردهم ماه ربیع الاول سنه اربع و ستین، و عمر او سى و هشت سال بود، و ملک او سه سال و هشت ماه بود با چنین سهل مدتى و ملکى، لعنت ابد بر خود بگذاشت، و بدوزخ رفت، و الله اعلم.

زیرنویسها:

[1] طبرى: سلم بن زیاد

 [2] الماطرون: بکسر الطاء من شروط هذا الاسم ان یلزم الوا و تعرب نونه، موضع بالشام قرب دمشق (معجم البلدان).

[3] الکامل: حوران که جائیست در شام (ج 4- 62) یاقوت: کور من اعمال دمشق.

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.