قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

الامین محمد بن الهارون

کنیت او ابو عبد الله و مادر او زبیده بنت جعفر بن أبی جعفر المنصور بود.

هارون او را ولى عهد خود کرد. بعد ازو مامون را، و امین را بطوس بیعت کردند و ولادت او در ماه شوال در سنه احدى و سبعین و مائه بود. پدر او را ولى عهد کرد و بعد ازو مامون را. و بعد ازو مؤمن را. امین فاضل و عالم و کریم بود، اما چون او جوان و نازنین بود، به لهو و طرب مشغول شد، و هر ماه یک بار دادى و فضل ربیع را وزارت داد، و مامون بیعت ولایت بعد از پدر خود به جهت على موسى رضا بستد، امین چون بشنید که مامون لقب و اسم امین را از خطبه و دارهم و دینار بیرون برد، امین على بن عیسى بن هامان را بحرب مامون فرستاد، و مامون طاهر بن الحسن و هرثمه را با لشکرى گران به بغداد فرستاد، و امین را محصر کردند، مدت یک سال.

و درین وقت علویان بهر طرف خروج کردند، و کار امین درهم شد، و و به عاقبتش شهید کردند، در ماه محرم من ثان و تسعین و مائه. و مدت عمر او بیست و هفت سال، و خلافت چهار سال بود.

(پس از امین در بغداد با) ابراهیم المبارک بیعت کردند، و سبب بیعت او آن بود، که آل عباس را در بغداد معلوم شد: که مامون على موسى الرضا را از مدینه بخراسان برد، و خلق را بولایت عهد او بعد از امین، مامون بیعت داد، عباسیان بترسیدند، که خلافت از خاندان عباسیان نقل شود ابراهیم را بیعت کردند. در تشویش امین و مامون، ولایت و خلافة ابراهیم یک سال و یازده ماه بود. و الله الباقى و الهادى.

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.