قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

افراسیاب الترک‏

در نسب او دو روایت است: یک روایت آنست: که افراسیاب بن بشنک بن داوشم بن تور بن افریدون. و بروایت دیگر: افراسیاب بن بشخ بن رستم بن ترک  و این شخص آن بود: که جمله نسبت ترکان بدو کنند، و او از فرزندان یافث بن نوح بود، با منوچهر عهد کرد و بازگشت، بار دیگر عهد بشکست و از جیحون بگذشت و عراق و خراسان بگرفت و جمله خراب کرد، و آن روز که مملکت ایران بگرفت، با لشکر خود گفت: که تمام خلق ایران را مى‏باید کشت، تا خلق دیگر بر عادت ما، درین زمین در رسند، جمله چشمه‏سارهاء جبال غور که آن بخراسان‏ و سجستان رفتى انباشته گردانید. و بروایت تاریخ مقدسى دوازده سال بود که در مملکت او باران نبارید و جهان خراب شد و خلق و جانوران بیابانها هلاک گشتند تا زو بن طهماسپ، از فرزندان منوچهر بیرون آمد  و زال زر  از سیستان بیامد، و بدر شهر رى مدت  هشت ماه قتال کردند، و افراسیاب را بشکستند و بترکستان بازگشت. اما پیوسته تا دور کیخسرو بایران میتاخت و میزد. و السلام‏

به نقل از کتاب: طبقات ناصرى، مؤلف: ابو عمر عثمان بن محمد المنهاج سراج الجوزجانى (م بعد 658)، تحقیق: عبد الحى حبیبى قندهارى، تهران، دنیاى کتاب، چ اول، 1363ش.