Untitled Document
 
 
 
  2017 Dec 15

----

26/03/1439

----

24 آذر 1396

 

تبلیغات

حدیث

 

پيامبرصَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسَلَّمَ  مي‌فرمايد: « لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي ظَاهِرِينَ عَلَى الْحَقِّ لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ »
 (پيوسته گروهي از امتم بر حق بوده و پيروز هستند، كسي‌كه ترک یاریشان کند به آنان ضرری نمي‌رساند. تا این که قيامت برپا مي‌شود).
مسلم (1920) از حديث ثوبان رضی الله عنه. ومانند آن از دیگر صحابه روایت شده است.

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

قرآن و حدیث>اشخاص>پسری که نمازش را به تاخیر می انداخت

شماره مقاله : 11112              تعداد مشاهده : 2065             تاریخ افزودن مقاله : 26/2/1394

پسری که نمازش را به تاخیر می انداخت

 

 

بخاطر می آورد که مادر بزرگش همیشه به او می گفت : "نباید نمازت را تا این وقت معطل کنی".  مادربزرگش 70 ساله بود اما هر وقت صدای اذان را می شنید، سریعا برمی خواست و نمازس را ادا می کرد. اما در عوض او نمی توانست بر خودخواهی اش غلبه کند تا برخیزد و نماز بخواند.

 هر چه کوشش می کرد باز هم نمازش همیشه در آخرین موعد خوانده می شود و با عجله هم نماز می خواند تا وقت نماز قضا نشود.

در همین باره فکر می کرد که متوجه شد فقط 15 دقیقه به نماز عشاء مانده. با عجله وضو گرفت و نمازعشاء را خواند. وقتی تسبیح می گفت حرفهای مادر بزرگ به خاطرش آمد و از اینکه باز هم دیر کرده خجالت زده شد. دعا کرد و به سجده رفت و جند لحظه در همان حالت باقی ماند.

تمام روز را در مکتب می ماند و خسته می شد، بسیار خسته. با صدا و فریادی ناگهانی بیدار شد. به شدت عرق کرده بود. اطرافش را نگاه کرد. آنجا بسیار شلوغ بود. هر طرف را می دید پر از مردم بود. بعضی از آنها بهت زده اطرافشان را نگاه می کردند، بعضی ها دیوانه وار به چپ و راست می دویدند و بعضی ها به زانو افتاده و سرشان را با دستهایشان محکم گرفته بودند. ترس و وحشت او را فرا گرفت و فهمید در کجا قرار گرفته است.

 

نزدیک بود قلبش انفجار نماید. این روز قیامت بود.وقتی زنده بود در مورد سوال و جواب روز قیامت بسیار شنیده بود اما به نظر می رسید این روز بسیار دور باشد. آیا امکان دارد که همه اینها پرورده ذهن او باشد؟ نه، صبر و ترس به اندازه ای زیاد بود که تصورش ناممکن بود. سوالات هنوز هم ادامه داشتند. با عجله ار این و آن می پرسید که آیا نام او خوانده شده است یا خیر. هیچ کس قادر به جواب دادن نبود. ناگهان نام او فراخوانده شد. جمعیت به دو نیم شد و راهرویی برای او باز گردید. دو نفر بازوان وی را گرفتند و به پیش بردند. او در بین مردم با چشمانی نا آشنا شروع به حرکت کرد. فرشته ها او را به میدان آوردند و در آنجا او را رها نمودند. سرش به طرف پایین خمیده شد و تمام زندگی اش مانند فلمی در مقابل چشمانش نمایان گردید. چشمانش را باز کرد دنیای دیگری را می دید که در آنجا مردم یکدیگر را کمک می نمودند.

 

پدرش را می دید که از یک سخنرانی به سخنرانی دیگر می رود و  ثروتش را در راه اسلام خرج می نماید.مادرش را می دید که مهمانها را به خانه دعوت نموده و یک میز چیده می ش در حالی که میز دیگر پاک می شد. او خواهش نتیجه اعمال خود را کرد. " من همیشه نمازهایم را به جا آورده ام. در ماه رمضان روزه گرفته ام. هر آنچه الله فرمان داده انجام داده و هر آن چیزی که او ما را از آن منع کرده از آن پرهیز کرده ام. " او شروع به گریه نمود و فکر نمود که چقدر خداوند را دوست دارد. او درک می کرد که هر آنچه در دنیا انجام داده در مقابل مقام خداوند بی ارزش است و تنها نجات دهنده او الله است.  کاملا از عرق خیس شده بود و تمام بدنش می لرزید. چشمانش در جمجمه ثابت مانده بود و در انتظار نتیجه نهایی بود. دو فرشته در حالی که نامه اعمال را به دست داشتند به طرف جمعیت، پیش آمدند. بلاخره تصمیم نهایی گرفته شد. پاهایش چنان می لرزید گویی اکنون می افتد. او چشمهایش را بست و نام کسانی که قرار به جهنم بروند خوانده شد. 

 

نام او اول از همه خوانده شد. به زانو افتاد و فریاد کشید : "چگونه به جهنم باید بروم؟ در تمام عمرم به دیگران خدمت نمودم و کلام خداوند را به دیگران رساندم." چشمانش هراسان شدند و در حالی که عرق می کرد، می لرزید. دو فرشته بازوانش را گرفتند. در حالی که پاهایش به زمین کشیده می شدند، او را از میان جمعیت به طرف شعله های آتش جهنم به پیش بردند. فریاد کشید و کمک خواست. به خاطر تمام کارهای نیکی که انجام داده بود فریاد می زد که به پدرش کمک کرده، روزه گرفته نماز خوانده، قرآن را تلاوت نموده. پرسید آیا هیچ کدام از این اعمال نمی توانند وی را نجات دهند؟ فرشته های جهنم او را همچنان او را به طرف جهنم می کشیدند. او به عقب نگاه کرد و این اخرین التماس های او بود: آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم نفرموده:  همانطور که کسی که پنج دفعه در روز در آب دریا خود را می شوید و پاک می گردد، همانطور یک شخص به کمک نماز از گناهان شسته می شود." ؟ فریاد زد: " نمازهایم؟ نمازهایم؟" 

 

دو فرشته ادامه دادند و تا به لبه جهنم رسیدند. زبانه های آتش صورتش را سوختاندند.  برای بار آخر به عقب نگریست اما چشمانش کاملا نا امید شده بودند. یکی از فرشته ها او را هل داد و او خود را در فضا در حالی که پایین می افتاد احساس کرد. او تا به 5 الی 6 فوت افتاده بود که یک نفر دست او را گرفت . او یک مرد پیر با ریش سفید بلند بود.

 

گرد و خاک را از رویش پاک کرد و پرسید : "تو کیستی؟" جواب داد: "نمازهای تو" باز گفت: " چرا این قدر دیر کردی! من تقریبا در آتش افتاده بودم. تو فقط در دقیقه آخر مرا نجات دادی." مرد پیر لبخندی زد و سرش را تکان داد: " تو هم همیشه مرا در لحظه آخر ادا می کردی، و حالا فراموش کرده ای؟ " در آن لحظه، او پلک زد و سرش را از سجاده بلند کرد. او کاملا عرق کرده بود. او به صدایی که از بیرون می آکد گوش فرا داد. صدای اذان عشا بود که از بیرون می آمد. فورا برخواست و برای نماز عشا وضو گرفت.

 

"نمازهایتان را بخوانید، پیش از آنکه بر شما نماز خوانده شود." 

 



 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

یحیی بن معاذ (رحمه الله) فرمود: «ألا إن العاقل المصيب من عمل ثلاثا: ترك الدنيا قبل أن تتركه، وبنى قبره قبل أن يدخله، وأرضى ربه قبل أن يلقاه». «خردمند همان شخصی است قبل از اینکه دنیا وی را رها کند وی دنیا را رها کند. و قبل از اینکه در قبر نهاده شود، آنجا را آماده سازد و قبل از اینکه در پیشگاه خداوند حاضر شود، پروردگارش را راضی گرداند». صفة الصفوة، أبو الفرج عبد الرحمن بن علي بن الجوزي.

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 2975
دیروز : 4482
بازدید کل: 8075569

تعداد کل اعضا : 613

تعداد کل مقالات : 11144

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010