قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ابو محمد مصعب بن عمیر بن هاشم بن عبد مناف بن عبدالدار بن قصی رضی ا‌لله عنه که از اصحاب زهاد و حضرت رسول صلی الله علیه و سلم و در خانه ارقم ایمان آورد و همینکه کسانش اطلاع پیدا کردند او را حبس و تهدید كردند، ولی او بر ایمان و اسلام خود روزبروز بادوام‌تر بود تا اینکه از حبس خارج گشته و به حبشه هجرت و پس از چندی به مکه برگشتند و به امر آن حضرت برای تعلیم ودعوت اهل مدینه به اسلام به آنجا آمدند  و عده زيادی هم ازصمیم قلب ایمان آورده و به کتب و قرائت قرآن شاغل شدند. مصعب قبل از ورود آن حضرت در مدینه نمازجمعه را برپا داشتند و نور ایمان و اسلام به برکت دعوت ایشان منتشر و اهل مدینه را برای ورود آن حضرت مهیا نمود. مصعب پیش از ایمان آوردن از متنعم‌ترین و متنفذترین قریش بودند ولی همینکه به آن حضرت پیوست بکلی لذت دنیا را ترک گفته حتی در عوض لباسی که می‌پوشید چرم گوسفند را در برداشتند. مصعب سرانجام در غزای احد که علمدار بود ابن قمیه شمشیری بدست راستش زدند پرچم را در دست خود نگهداشته و می‌گفت (‌و ما محمد الا رسول قدخَلَت من قبله الرسل‌) سپس ابن قمیه به او هجوم آورده شمشیری بدست چپش زد و هنگامیکه دید که می‌خواهد به قوه بازو و سینه نگهدارد. نیزه به سینه‌اش زده و او را سرازير نمود و شربت شهادت را چشیدند و به عمر چهل سالگی روح مبارکش به بهشت خرامید. موقعی که جنگ احد خاتمه یافت‌ و آن حضرت چشمش ‌به جنازه ‌مصعب افتاد فرمود: «‌من المومنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه‌» و دستور فرمود با پارچه‌ای که موجود بود تا پاهایش پوشیده شود و پاهایش را با گیاه انجیر بپوشانند و دفنش کردند. مدفن شهداء احد در احد مشهور و معروف می‌باشند.