دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Mar 28

----

09/10/1447

----

8 فروردين 1405

تبلیغات

از پيامبر صلى الله عليه و سلم نقل شده است كه فرمودند: "كُتِبَ على ابْنِ آدم نَصِيبُهُ مِنَ الزِّنَا مُدْرِكٌ ذلكَ لا محالَة: الْعَيْنَانِ زِنَاهُمَا النَّظَر، والأُذُنَانِ زِنَاهُما الاستِماع، واللِّسَانُ زِنَاهُ الْكَلام، وَالْيدُ زِنَاهَا الْبَطْش، والرَّجْلُ زِنَاهَا الخُطَا، والْقَلْب يَهْوَى وَيَتَمنَّى ، ويُصَدِّقُ ذلكَ الْفرْجُ أوْ يُكَذِّبُهُ" (متفقٌ عليه)
يعنى: "بر فرزند آدم بهره اش از زنا نوشته شده که خواهي نخواهي آنرا در مي يابد، چشم زناي آن نگريستن است، و دو گوش زناي آن شنيدن است، و زبان زناي آن سخن گفتن است، و دست زناي آن به چنگ گرفتن است و پا زناي آن گام زدن است و دل اميد و آرزو مي کند و شرمگاه آن را راستگو و يا دروغگو مي سازد."

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

فقه>مسائل فقهی>نماز صبح > حکم قنوت در نماز صبح

شماره مقاله : 2822 تعداد مشاهده : 550 تاریخ افزودن مقاله : 28/5/1389

در مورد مسئله قنوت نماز صبح كه آيا خوانده شود و يا ترك شود، خلاف است بين علماء گذشته و علماء معاصر.

در مذهب حنبلى و حنفى خواندن قنوت در نماز صبح سنت نيست، در حاليكه در مذهب شافعى و مالكى سنت است، و شافعيها بعد از ركوع آنرا سنت ميدانند و مالكيها قبل از ركوع.

و در واقع مسئله خواندن قنوت در نماز صبح از پيامبر صلى الله عليه و سلم وارد شده است ولى در هنگامى كه مصيبتى نازل ميشده، و لذا به اين نوع قنوت، "قنوت نوازل" ميگويند، همانطور كه پيامبر صلى الله عليه و سلم مدت يكماه اين قنوت را ميخواند و به كسانى كه به غدر اصحابش را بقتل رساندند نفرين ميكرد، ولى اين قنوت را در همه نمازها ميخواند و نه فقط در نماز صبح. ولى از آنجاييكه اين نوع قنوت موقت بوده، لذا نظر بعضى علماء بر اينست كه خواندن قنوت صبح سنت نيست مگر اينكه مصيبتى براى امت اسلام پيش آيد سپس ميتوان قنوت خواند و آنهم در همه نمازها و نه فقط نماز صبح، و اگر مصيبت ادامه پيدا كند قنوت را ترك ميكند.

و حديثى كه از انس رضي الله عنه در مسند احمد وارد شده است كه ميگويد: "ما زال يقنت في الفجر حتى فارق الدنيا" (يعنى: پيامبر صلى الله عليه و سلم مستمرا قنوت نماز صبح را ميخواند تا اينكه فوت كرد) اين حديث را علماء ضعيف شمرده اند، و بر فرض صحت آن، معناى "قنوت" در اين روايت بطور حتم معناى دعاء را نميرساند، زيرا در لغت عربى كلمه "قنوت" معانى ديگر نيز بخود ميگيرد مانند: قيام، سكوت، تسبيح، خشوع، و غيره.

ولى از آنجاييكه اين مسئله اجتهادى بوده و علماء بزرگ امت مانند ائمه اربعة نيز اختلاف داشتند لذا نبايد اين مسئله را بزرگ كرد و در آن حساسيت نشان داد و نزاع و جدال بين نمازگزاران ايجاد کرد، لذا اگر امامى قنوت را بخواند ماموم نيز همراه آن ميتواند قنوت را بخواند هر چند در مذهبش سنت نباشد، و اگر امامى قنوت را نخواند ماموم نيز قنوت را نبايد بخواند و همراه امام بايد به سجده برود هر چند در مذهبش سنت باشد، پس خواندن قنوت بدعت نيست و ترك كردن آن هم خلاف سنت نيست.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

قال عبد الله رضی الله عنه: «ويل لمن لا يعلم، ولو شاء الله لعلمه، وويل لمن يعلم، ثم لا يعمل». عبدالله بن مسعود رضی الله عنه فرمود: «وای بر کسی که نمی داند، و اگر خدا بخواهد وی را علم می دهد، و وای بر آنکس که علم دارد ولی به آن عمل نمی کند». "الحلية الأولیاء"؛ أبي نعيم اصفهانی.