قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

جايگاه زن قبل از اسلام چگونه بود؟

منظور از قبل از اسلام دوره جاهليت است، عصري كه در آن عرب به شكل خاصي زندگي مي‌كرد و ديگر مردمان به صورت عمومي مي‌زيستند. مردم در عصري بودند كه از وجود پيامبران خالي بود و نشاني از راه‌هاي درست نبود، در آن هنگام خداوند متعال به آنها توجه نمود ـ چنانچه در حديث آمده است ـ پس عرب و عجمشان مورد بغض و نفرت خدا بودند جز اندكي از اهل كتاب.

در اين عصر در بيشتر جوامع انساني، زن در يك دوره تعصب نژادي بسر مي‌برد ـ مخصوصاً در جامعه عربي ـ تا جايي كه آنان تولد وي را ناپسند مي‌دانستند؛ تعدادي آنها را زنده به گور مي‌كردند تا در زير خاك بميرد، و تعدادي هم آنها را با خفت و خواري نگه مي‌داشتند. چنانچه خداوند متعال فرموده است: « وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالأُنثَى ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ * يَتَوَارَى مِنَ الْقَوْمِ مِن سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ أَلاَ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ»(النحل: 58ـ 59).

«در حالى كه هرگاه به يكى از آنها بشارت دهند دختر نصيب تو شده، صورتش (از فراب ناراحتى) سياه مي‌‏شود; و به شدت خشمگين مي‌‏گردد;... بخاطر بشارت بدى كه به او داده شده، از قوم و قبيله خود متوارى مي‌‏گردد; (و نمي‌‏داند) آيا او را با قبول ننگ نگهدارد، يا در خاك پنهانش كند؟! چه بد حكم مي‌‏كنند!».

همچنين خداوند متعال فرموده است: « وَإِذَا الْمَوْؤُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ »(التكوير: 8 ـ9).

«و در آن هنگام كه از دختران زنده به گور شده سؤال شود. به كدامين گناه كشته شدند؟».

كلمه ﴿ الْمَوْؤُودَةُ ﴾ يعني دختري كه زنده به گور شده است تا در زير خاك جان دهد؛ هرگاه دختري از زنده بگور شدن در امان مي‌ماند و به زندگي ادامه مي‌داد، او زندگي و حياتي با خفت و خواري مي‌داشت. هيچ سهم و نصيبي از ارثيه نزديكان در گذشته‌اش را نداشت، هر چند كه شخص متوفي داراي مال و ثروت مي‌بود، و يا اين كه زن بيچاره در نهايت فقر و فاقه بسر مي‌برد. زيرا آنان ارثيه را حق مسلّم مردان مي‌دانستند و زنان از آن كاملاً محروم بودند. بلكه حتي زنان همانند ساير اموال ارثيه از ديگران به اثر برده مي‌شدند. زنان زيادي زير سرپرستي و تحت فرمان يك مرد زندگي مي‌كردند، زيرا آنان معتقد به حدي معين براي داشتن همسر نبودند. و هيچگاه توجهي به فشارها، سختي‌ها و ستم‌هايي كه در اين رابطه به زنان وارد مي‌آمد، نداشتند.


وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين
برگرفته از: تنبيهات على أحكام تختص بالمؤمنات، شيخ دكتر صالح بن فوزان
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com