قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

 كفار محارِب (جنگجو): به كسانى گفته ميشوند كه به مسلمين و يا ديار آنها حمله ور شوند و مسلمين را به قتل برسانند و ديارشان را تحت تصرف خود قرار دهند، خداوند ميفرمايد: "أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِير"ٌ (الحج : 39) يعنى: "به‌ كساني‌ كه‌ كفار با آنان‌ مي‌جنگند اذن‌ قتال‌ داده‌ شد، به ‌سبب‌ اين ‌كه‌ آنان‌ مورد ظلم‌ قرار گرفته‌اند و البته‌ خداوند بر نصرت ‌دادنشان‌ تواناست" و نيز ميفرمايد: "وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ" (البقرة : 190) يعنى: "و در راه‌ خدا با كساني‌ كه‌ با شما مي‌جنگند، بجنگيد ولي‌ ستمكار نباشيد زيرا خداوند تجاوزكاران‌ را دوست‌ نمي‌دارد."
علما درباره‌ مشروعيت‌ جنگ‌ در اسلام‌ گفته‌اند: قبل‌ از هجرت، جنگ ‌مسلحانه - با آيات‌ بسياري‌ - ممنوع‌ بود، سپس‌ خداوند آن‌ آيات‌ را در مدينه ‌منسوخ‌ گردانيد. ابوبكرصديق رضي اله عنه روايت‌ مي‌كند: اولين‌ آيه ‌اي‌ كه‌ در باره‌ صدوراذن‌ جنگ‌ نازل‌ شد آيه‌ (39) از سوره‌ «حج‌» بود: (أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا) كه‌ تفسير آن‌ بيان شد، ليكن‌ بيشتر علماي‌ تفسير بر آنند كه‌ اولين‌ آيه‌ در خصوص‌ صدور اجازه‌ جنگ‌، همين‌ آيه ‌(190) از سوره‌ «بقره‌» است‌.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com