دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Mar 01

----

12/09/1447

----

10 اسفند 1404

تبلیغات

يعلي بن مره مي‌گويد: حسن و حسين به سمت رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم با يكديگر مسابقه مي‌دادند؛ يكي از آنها زودتر از ديگري به آن حضرت صلی الله علیه و آله و سلم رسيد. رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم دست مباركش را به گردن او انداخت و او را در آغوش گرفت و يكايك آنها را بوسيد و سپس فرمود: (إنّي أحبّهما فأحبّوهما. أيّها الناس، الولد مبخلة مجبنة) يعني: «من، اين دو را دوست دارم؛ شما نيز آنها را دوست بداريد. اي مردم! فرزند، مايه‌ي بخل و ترس والدين است».
مسند احمد (4/172)؛ سنن ابن ماجه، شماره‌ي3666؛ بوصيري در الزوائد گفته است: سندش، صحيح است و راويان آن، ثقه مي‌باشند؛ نگا: سير أعلام النبلاء (3/255).

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

فقه>مسائل فقهی>وضو > حکم خروج ادرار بعد از وضو و هنگام نماز

شماره مقاله : 9513 تعداد مشاهده : 382 تاریخ افزودن مقاله : 17/1/1390

در مورد مسئله خروج ادرار بعد از وضوء و هنگام نماز، ممكن سه حالت داشته باشد:
1- در صورتيكه ادرار كم كم و بصورت مستمر خارج ميشود و بند نميشود، چه قبل از استنجاء و چه بعد از، و چه بعد از وضوء و چه هنگام نماز، كه به اين حالت "سلس بول" ميگويند و يكنوع بيمارى بشمار ميرود، و حكمش آنست كه براى هر نماز فرضى بايد وضوء بگيرد و هنگامى كه وضوء ميگيرد بايد بعد از دخول وقت نماز باشد، مثلا براى نماز ظهر، بايد صبر كند تا وقت نماز ظهر وارد شود و سپس وضوء را براى نماز بگيرد، و براى نماز عصر دوباره بايد وضوء بگيرد ولى بعد از دخول وقت نماز عصر، در ضمن بارچه اى به آلت تناسلى اش ميبندد تا ادرار در لباسش پخش نشود.
2- حالت دوم اينست كه ممكن است در حين استنجاء ادرار بند ميشود ولى كمى بطول ميانجامد، و يا بعد از وضوء گاهگاهى كمى ادرار خارج ميشود ولى بعد از آن بند شود، كه در اينصورت ابتدا بايد صبر كند تا اينكه تمام ادرار خارج شود، و سعى كند مدت زمان زيادترى قبل از نماز استنجاء كند و قبل از نماز بدون اينكه استنجاء كند دوباره آلتش و لباسش را (اگر خيس شده باشد) بشويد و سپس براى نماز وضوء بگيرد.
3- در حالت ممكن است كه ادرار خارج نشود، ولى احساس كند كه ادرار خارج ميشود چه بعد از وضوء و چه هنگام نماز، كه در اينصورت نبايد خود را تسليم وسواس كند، زيرا اين وسواس يكى از پله هاى شيطانيست كه بنده را وادار به ترك آن عبادت كند، و بايد فهميد كه يقين با شك و ترديد از بين نميرود و هميشه قاعده فقهى "انّ اليقين لا يزول بالشك" (يقين با شك و ترديد از بين نميرود) را در مَدّ نظر خود بگيرد تا جايى براى وسواس شيطان باقى نگذارد. لذا اگر در حين نماز اينوع وسواس به او دست دهد نمازش را قطع نكند، زيرا پيامبر صلى الله عليه و سلم در مورد كسى كه در حين نماز احساس كند كه باد از او خارج ميشود فرموده است: "لا ینفتل – أو لاینصرف – حتی یسمع صوتا أویجد ریحا" (متفق عليه)، يعنى: "از نماز خارج نشود مگر اينكه صدایی بشنود و یا بویی را احساس کند". لذا در مورد ادرار نيز بهمين منوال، ولى اگر بصورت وضوح يقين حاصل كرد و متاكد شد كه ادرار حتما خارج شده، پس نمازش باطل ميشود و قطع ميكند و آلت و جاى ادرار را ميشويد و دوباره نماز را بر پا ميكند.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

از علی رضی الله عنه این حدیث روایت شده است: «حدثني رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بِأربعِ كلمات:لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لغيرِ الله، لَعَنَ الله مَنْ لَعَنَ والديهِ، لَعَنَ اللَّهُ من آوى مُحْدِثاً، و لَعَنَ الله من غَيَّرَ مَنَارَ الأرضِ». «رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم چهار چیز را به من گفتند: 1- لعنت خدا بر کسی باد که برای غیر خدا ذبح می‌کند 2- لعنت خدا بر کسی باد که والدینش را لعنت می‌کند 3- لعنت خدا بر کسی باد که محدث (مفسد في الأرض) را جای می‌دهد. 3- لعنت خدا بر کسی باد که علامت‌های زمین را تغییر می‌دهد. » صحیح مسلم 3/1567 حدیث (1978)، وصحیح ابن حبان، ومستدرک حاکم وسنن النسائی.