قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

دعوته عليه السلام حَوْشَب ذي ظُلَيم إلى فرائض الإِسلام 
وأخرج أبو نعيم عن حَوْشب ذي ظُلَيْم قال: لما أن أظهر الله محمداً صلى الله عليه وسلم انتدَبتُ إليه من الناس في أربعين فارساً مع عبد شر. فقدموا عليه المدينة بكتابي فقال (عبد شر): أيُّكم محمد؟ قالوا: هذا. قال: ما الذي جئتنا به؟ فإن يك حقاً اتَّبعناك. قال: «تقيموا الصلاة، وتعطوا الزكاة، وتحقنوا الدماء، وتأمروا بالمعروف، وتنهوا عن المنكر. فقال عبد شر: إنَّ هذا لحسن مدّ يدك أبايعك. فقال النبي صلى الله عليه وسلم «ما اسمك؟» قال: عبد شر، قال: «لا، بل أنت عبد خير». (فبايعه على الإِسلام) وكتب معه الجواب (إلى) حَوْشَب ذي ظُلَيم فآمن كذا في كنز العمال . وأخرجه أيضاً ابن منده وابن عساكر كما في الكنز أيضاً . وأخرجه أيضاً ابن السَّكَن بنحوه كما في الإِصابة .

پیامبر صلی الله علیه و سلم و دعوت نمودن حَوشَب ذى ظُلَیم به فرایض اسلام
ابو نعیم از حَوْشَب ذى ظُلَیم روایت نموده، كه گفت: چون خداوند محمّد صلی الله علیه و سلم را كامیاب و پیروز گردانید، من نیز به عنوان جواب مثبت در قبول دعوت وى، چهل سوار را با عبد شر نزد وى فرستادم. آنها با نامه من در مدینه نزدش رفتند، چون به آنجا رسیدند (عبد شر)[1] پرسید: كدام یكى از شما محمّد است؟ گفتند: این. عبد شر گفت: تو براى ما چه آورده‏اى؟ اگر آن حق باشد ما اطاعت و پیرویت را میكنیم. فرمود: «نماز را برپا مى‏كنید، زكات را مى‏دهید، از خون‏ها جلوگیرى مى‏نمایید، مردم را به نیكى امر مى‏كنید و از بدى منع مى‏نمایید». عبدشر (چون این گفته‏هاى پیامبر را شنید) گفت: این چیزهاى (كه تو به طرف آن فرا مى‏خوانى و با خود آورده‏اى) چیزهاى خوب و نیكویى است، دستت را دراز كن كه همراهت بیعت نمایم. پیامبر خدا  صلی الله علیه و سلم  پرسید: «نامت چیست»؟ پاسخ داد: عبد شر، پیامبر صلی الله علیه و سلم گفت: «نه، بلكه تو عبد خیر هستى». (و با وى بر اسلام بیعت نمود)[2] و جواب نامه حوشب ذى ظلیم را توسط وى برایش نوشت، او نیز ایمان آورد. این چنین در كنزالعمال (325/5) آمده و این را همچنین ابن مَنْده و ابن عساكر، چنان كه در الكنز (84/1) آمده، روایت نموده‏اند، و ابن سَكَن مانند این را، چنان كه در الاصابه (382/1) آمده، روایت كرده است.


[1] به نقل از الاصابه.
[2] به نقل از الاصابه.

از کتاب: حیات صحابه، مؤلّف علّامه شیخ محمّد یوسف كاندهلوى، مترجم: مجیب الرّحمن (رحیمى)، جلد اول، به همراه تحقیق احادیث کتاب توسط:محمد احمد عیسی (به همراه حکم بر احادیث بر اساس تخریجات علامه آلبانی)
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com