قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

عسل، ماده ای شفا بخش برای بشر

زنبورعسل عصاره انواع مختلف گلها و میوه ها را می مکد و عسل را در درون بدنش می سازد، سپس آن را در حجرات کندوی عسل ذخیره می کنند.

دو قرن پیش، بشر اقدام به دانستن اینکه آیا عسل از بطن زنبور خارج می شود کرد، اما این حقیقت هزار و چهار صد سال پیش در قرآن در آیه زیر ذکر شده بود:

وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ﴿٦٨﴾ ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚيَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ﴿٦٩﴾ سورة النحل.

ترجمه: و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که از پاره اي از کوهها خانه بسازد و (نيز) از برخي از درختان و (نيز) از آنچه مردم داربست مي کنند (68)  سپس از هم ميوه ها بخور و فرمانبردارانه راههاي پروردگارت را در پيش بگير. از شکمهاي زنبوران مآيه اي مي تراود، که رنگهاي مختلفي دارد. در آن براي مردمان شفا است، بي گمان در اين، نشانه روشني است براي کساني که مي انديشند (69).

اکنون ما فقط می دانیم که عسل خاصیت شفا بخشی دارد همچنین  ضد میکروب است.

در جنگ جهانی دوم روسی ها  برای  باند پیچی زخم ها از عسل استفاده می کردند.

عسل با توجه به غلظتی که دارد، هیچ گونه باکتری و یا قارچی در زخم رشد کرده  نمی تواند.

بهبود شگفت انگیزی بر  بیماران آلزایمر در پرسداری هومز در لندن مشاهده شده است. در آنجا  بیماران توسط یک راهبه به نام خواهر کارول  و با استفاده از پروپولیز معالجه شدند، و پروپولیز ماده ای است که زنبور عسل جهت پوشاندن کندو و مقابله با باکتری ها تولید می کند. 

 عسل توانایی شخصی را که دچار حساسیت به یک گیاه خاص است با خوردن عسلی که از همان نوع گیاه تولید شده است ، برای مقابله با آن نوع حساسیت افزایش می یابد، همچنین منبع غنی فروکتوزو ویتامین   کا است.

اطلاعات علمی که در قرآن درباره عسل ، چگونگی تولید آن و خواصش ذکر شده بیست و یک قرن بعد از نزول قرآن کشف شد.   

برگرفته از کتاب :

The Qur'an and Modern Science are compatible or incompatible                         

نویسنده: دکتر ذاکر نائک