قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

بطلان ادعای رافضی در مورد دلالت آیه { وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ } بر امامت علی رضی الله عنه 
 
ابن مطهر الحلى رافضی می گوید: برهان سی و یکم: فرموده حق تعالی است:{ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ (٤٣) }(الرعد: 43).
«و كسى كه علم كتاب (و آگاهى بر قرآن) نزد اوست».
ابو نعیم از ابن حنفیه روایت کرده که گفت: مقصود از او علی بن ابی طالب است. در تفسیر ثعلبی نیز از عبدالله بن سلام روایت شده که گفت: گفتم: این که علم کتاب نزد اوست چه کسی است؟ فرمود: او علی بن ابی طالب است. و این بر افضلیت او دلالت دارد پس او امام بر حق است.
 
پاسخ این گفته‌ها بر چند وجه است:
یکی: مطالبه صحت و درستی این نقل قول از ابن سلام و ابن حنفیه.
وجه دوم: حتی با فرض ثابت شدن و صحت این روایت، به خاطر مخالفت اکثریت روایات با آن، حجت به شمار نمی‌رود.
سوم: این روایت به دروغ به ابن سلام و ابن حنفیه نسبت داده شده است.
چهارم: این ادعا قطعاً باطل است چون خداوند متعال فرمود:{ قُلْ كَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا بَینِی وَبَینَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ (٤٣) } (الرعد: 43).
«آنها كه كافر شدند مى‏گویند: «تو پیامبر نیستى!» بگو: «كافى است كه خداوند، و كسى كه علم كتاب (و آگاهى بر قرآن) نزد اوست، میان من و شما گواه باشند».
اگر منظور از «کسی که دارای علم کتاب است» علی باشد معنایش آن است که محمد برای اثبات آنچه گفته پسر عمویش علی را شاهد می‌آورد، و معلوم است که شهادت دادن علی به پیامبری و به هر آنچه گفته فایده‌ای به محمد نمی‌رساند و گواهی علی حجتی بر مردم نخواهد بود. دلیل معتبری هم برای استدلال کننده نمی‌شود و کسی بوسیله آن قانع نخواهد شد. چون احتمالاً خواهند گفت: علی خود از کجا به رسالت و نبوت محمد صلی الله علیه و آله وسلم پی برده؟ آیا جز از خود محمد صلی الله علیه و آله وسلم آن را گرفته است؟ و در نهایت شهادت علی برای محمد صلی الله علیه و آله وسلم به مثابه شهادت خود محمد صلی الله علیه و آله وسلم برای خودش خواهد بود.
از همین جهت ممکن است بگویند: این که پسر عمویش است‌ و اولین کسی که به او ایمان آورده است، در نتیجه احتمالاً از وی طرفداری و جانبداری می‌کند (پس شهادتش اعتباری ندارد).
می‌بینیم که این جاهل خواسته فضیلتی برای علی بیابد اما در واقع با این ادعا هم به شأن و منزلت علی و پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم متعرض گردیده و هم ادله و حجت‌های اسلام را زیر سؤال برده است، اصلاً چنین چیزی را جز زندیقان و جاهلان بی‌خبر از همه چیز نمی‌گویند.
وإن كنت لا تدری فتلك مصیبة
وإن كنت تدری فالمصیبة أعظم
اگر از قضایا اطلاع‌ نداری‌ که ‌این‌خود مصیبتی است. واگر خبر داری که مصیبت‌بزرگ‌تر است
پنجم: خداوند سبحانه و تعالی به شهادت طلبیدن اهل کتاب را در چند آیه ذکر نموده است، همچون این فرموده:{ قُلْ أَرَایتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ عَلَى مِثْلِهِ (١٠) } (الأحقاف: 10).
«بگو: «به من خبر دهید اگر این قرآن از سوى خدا باشد و شما به آن كافر شوید، در حالى كه شاهدى از بنى اسرائیل (مانند عبدالله بن سلام) بر آن شهادت دهد».
مگر علی از قوم بنی اسرائیل است؟!


به نقل از:
مختصر منهاج السنة، تالیف: شیخ الإسلام ابو العباس احمد بن تیمیه، اختصار : الشیخ عبدالله بن محمد الغنیمان (استاد تحصیلات عالی دانشگاه اسلامی مدینه منوره)، و مدرس در مسجد نبوی شریف، ترجمه: إسحاق دبیرى
 
مصدر:
سایت دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com