قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه عاقل‌ترین، ماهر‌ترین، داناترین و حافظ‌ترین اصحاب است

شیخ عبدالله‌ بن جبرین می‌گوید: ... علی بن ابی‌طالب رضی الله عنه عاقل‌ترین و ماهرترین انسان می‌باشد، ایشان به‌ شجاعت و دلیری شهرت داشتند، دوران کودکی را زیر نظر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم سپری نمودند، در ابتدای نزول وحی نوجوانی نونهال بودند، او نخستین کودکی است که‌ به‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ایمان آورد، سپس از همان اوائل (قبل از هجرت) به‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم پیوست، اما به‌ خاطر اینکه‌ کودک و کم سن و سال بود و به‌ دین اسلام ایمان داشت، نتوانستند از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم دفاع نمایند، و هنگامی که‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم همراه ابوبکر هجرت نمود، علی را جای خود جاگذاشت و او را بر رختخواب خود خواباند، سپس بعد از هجرت با فاطمه‌ ازدواج نمود و فرزندانی همچون: حسن، حسین، محسن و ام کلثوم را برای او به‌ دنیا آورد و فاطمه‌ نیز بعد از شش ماه از فوت پدرش وفات فرمودند، علی رضی الله عنه بعد از فوت فاطمه‌ با زنان دیگری ازدواج نمود و خداوند از آنها نیز فرزندان دیگری را به‌ او عطا کرد، و بعد از شهادت عثمان رضی الله عنه مردم با او بیعت نمودند و او را به‌ عنوان خلیفه‌ انتخاب کردند، اما اهل شام بر علیه‌ او شورش کردند و قاتلین عثمان را از او مطالبه‌ می‌کردند و برخی از اصحاب نیز علیه‌ او قیام کردند و به‌ خاطر انتقام از قاتلین عثمان راهی عراق شدند، از این رو در دوران خلافت ایشان فتنه‌ و آشوبهای زیادی به‌ وقوع پیوست و نتوانستند خلافت را به‌ اتمام برسانند.
علی رضی الله عنه جز در غزوه‌ی تبوک که‌ به‌ عنوان سرپرست خانوده‌ی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم جا ماند، در سایر غزوه‌ها همراه پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بودند، پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در سال نهم هجری بعد از ابوبکر او را فرستاد تا که‌ أمان و تعلیمات را به‌ حجاج ابلاغ نماید.
و از نظر علم و فقه‌ از همه‌ی اصحاب داناتر و دارای حافظه‌ای قوی‌تر بودند، از این رو اگر علم و دانش ایشان خلاصه‌ می‌گشت، خیر و برکت زیادی را در بر داشت، زیرا ایشان از منقولات و دلایل استفاده‌ می‌کرد، پس اگر نصی را نمی‌یافت خود اجتهاد می‌کرد و نظر می‌داد، همچنانکه‌ در قضیه‌ی «زبیه‌» و ... بنا به‌ اجتهاد خود فتوی را صادر نمود([1]).
و در شرح «لمعة الاعتقاد: ص-171» چنین بیان می‌دارد: و به‌ بهشتی بودن کسانی همچون حسن و حسن که‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در حق آنها گواهی بهشت داده‌، ما نیز گواهی می‌دهیم.
و باز بیان داشته‌: ... خلاصه‌ اینکه‌ اهل سنت در صدد کسب رضایت اهل بیت نهایت تلاش خود را انجام می‌دهند و سفارش پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در حق آنها را به‌ جا می‌آورند که‌ فرمود: «أذکّرکم الله‌ في أهل بیتي»([2]). (راجع به‌ اهل بیتم خدا را به‌ یاد شما می‌آورم).
و آنها در این خصوص از نقص عقیده‌ و ایمانشان نیز واهمه‌ دارند، نظر به‌ اینکه‌ پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم ضمن روایت زیر راجع به‌ اهل بیت، امتش را تهدید نمودند، آنگاه که‌ عباس دوری قریش از بنی‌هاشم را برایش بازگو نمود، فرمودند: «والذي نفسي بیده‌‌ لا یؤمنون حتى یحبوکم لله‌ ولقرابتي»([3]).
(سوگند به‌ کسی که‌ جان من در دست او است تا وقتی که‌ شما را به‌ خاطر خدا و به‌ خاطر خویشاوندی با من دوست نداشته‌ باشند، ایمانشان کامل نخواهد شد)([4]).




([1])  فتاوی ابن جبرین: ص: 35-36 [ط. المکتبة التوفیقیة].
([2]) اخرجه‌ مسلم (2408).
([3]) امام احمد آن را در «المسند» خود گزارش داده‌ و احمد شاکر نیز آن را صحیح شمرده‌ است.
([4])  شرح العقیدة الواسطیة: 2/225.

از کتاب:
اهل بيت رضی الله عنهم اجمعین از منظر محمد بن عبدالوهاب و دعوتگران اهل نجد (ترجمة كتاب: الإمام محمد بن عبدالوهاب وأئمة الدعوة النجدية وموقفهم من آل البيت  رضی الله عنهم اجمعین)، به قلم: خالد بن أحمد الزهراني، بازنگری از: شيخ علوى بن عبد القادر سقاف، ترجمه: إسحاق بن عبدالله العوضى، چاپ اول 1429/1387هـ
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com