قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

فرمانروائى طهمورث‏
ايرانيان گمان مى‏برند كه پس از درگذشت اوشهنج (هوشنگ)، طهمورث بن و يونجهان- يعنى بهترين مردم روى زمين- به فرمانروائى رسيد كه پسر حبايداد بن هوشنگ بود.
درباره دودمان او جز اين هم گفته شده است.
ايرانيان، همچنين، گمان مى‏برند كه طهمورث بر اقليم‏هاى هفتگانه فرمانروائى يافت و بر سر خويش افسرى بست.
به گونه ستوده‏اى فرمانروائى كرد و با مردم به مهربانى پرداخت.
شهر شاپور را در استان فارس ساخت و در آن جا فرود آمد و به شهرهاى ديگر نيز رفت.
او بر ابليس چيرگى يافت چندان كه بر پشت او، جست و سوار بر او، دورترين و نزديك‏ترين قسمت‏هاى روى زمين گردش كرد.
و او و پيروان او را هراسان و بيتاب ساخت تا جائى كه همه پراكنده شدند.
طهمورث نخستين كسى بود كه براى تهيه پوشاك و فرش، پشم و موى به كار برد. همچنين نخستين كسى بود كه اسبان و استران و خران را مورد استفاده فرمانروايان قرار داد و فرمود كه سگان را براى نگهدارى گوسفندان و غيره به كار گيرند.
از حيوانات شكارى نيز در نخجير استفاده كرد. همچنين به زبان پارسى سخن گفت و نوشت.
بيوراسب در نخستين سال فرمانروائى او برخاست و مردم را به كيش صابئين فرا خواند.
اين را ابو جعفر طبرى و دانشمندان ديگر گفته‏اند كه:
«طهمورث بر پشت ابليس جست و سوار بر او به گردش پرداخت.» راستى و ناراستى اين سخن بر عهده خود آنهاست و ما تنها آنچه را كه ايشان گفته‏اند باز گفتيم! ابن كلبى گفته است:
نخستين پادشاه روى زمين كه از بابل برخاست طهمورث بود.
او از فرمان خدا پيروى مى‏كرد و روزگار فرمانروائى او تا چهل سال دوام يافت.
نخستين كسى بود كه به پارسى نوشت. مردم در روزگار او بت‏پرستى مى‏كردند. او، همچنين نخستين پادشاهى بود كه در دوره فرمانروائى وى روزه شناخته شد و سبب روزه دارى اين بود كه تنگدستان خوراك كافى نمى‏يافتند. از اين رو مردم روز از خوردن خوددارى كردند و تنها شب به خوردن پرداختند و خوراك روز خود را به گرسنگان دادند.
آنگاه مردم كه در اثر تدبير طهمورث از تنگدستى و گرسنگى رهيده بودند به او معتقد شدند و همانند او به خداى يگانه نزديك گرديدند.
بدين گونه طهمورث آئين خداپرستى را به جهانيان آموخت.


متن عربی:
ذكر ملك طهمورث
 زعمت الفرس أنه ملك بعد موت أوشهنج طهمورث بن ويونجهان، يعني خير أهل الأرض، ابن حبايداد بن أوشهنج، وقيل في نسبه غير ذلك، وزعم الفرس أيضاً أنه ملك الأقاليم السبعة وعقد على رأسه تاجاً، وكان محموداً في ملكه مشفقاً على رعيّته، وأنه ابتنى سابور من فارس ونزلها وتنقل في البلدان، وأنه وثب بإبليس حتى ركبه فطاف عليه في أداني الأرض وأقاصيها، وأفزعه ومردته حتى تفرّقوا، وكان أوهل من اتخذ الصوف والشعر للّبس والفرش، وأول من اتخذ زينة الملوك من الخيل والبغال والحمير، وأمر باتخاذ الكلاب لحفظ المواشي وغيرها، وأخذ الجوارح للصيد، وكتب بالفارسية، وأنّ بيوراسب ظهر في أول سنة من ملكه ودعا إلى ملّة كذا قال أبو جعفر وغيره من العلماء: إنه ركب إبليس وطاف عليه، والعهدة عليهم، وإنما نحن نقلنا ما قالوه.
 قال ابن الكلبي: أول ملوك الأرض من بابل طهمورث، وكان لله مطيعاً، وكان ملكه أربعين سنة، وهو أوّل من كتب بالفارسية، وفي أيامه عبدت الأصنام، وأول ما عرف الصوم في ملكه، وسببه أن قوماً فقراء تعذّر عليهم القوت فأمسكوا نهاراً وأكلوا ليلاً ما يمسك رمقهم، ثم اعتقدوه تقرُّباً الى الله وجاءت الشرائع به.
 
از کتاب: كامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.