Untitled Document
 
 
 
  2020 Sep 29

----

11/02/1442

----

8 مهر 1399

 

تبلیغات

حدیث

 

از ابوذر رضی الله عنه روایت شده که گفت: پیامبر صادق و مصدوق برای ما سخن گفت درباره آنچه از پروردگارش نقل می‌کرد که فرموده است: «الْحَسَنَةُ بِعَشْرِ أَمْثالِها أَو أَزْيدُ ، وَالسَّيِّئَةُ وَاحِدَةٌ أَوْ أَغْفِرُها، وَلَوْ لَقِيتَني بِقرابِ الأَرْضِ خَطايا ما لَمْ تُشْرِكْ بي لقيتُكَ بِقرابِها مَغْفِرَةً».
 «(پاداش) کار نیک ده برابر یا بیشتر است (جزای) کار بد یکی است و یا ممکن است آن را ببخشم، (ای بنده من) اگر با من ملاقات كنى در حالی که به اندازه زمین گناه کرده‌ای به شرطی که به من شرک نورزیده باشی من باندازة خطاهای تو مغفرت به تو می‌دهم».

 مستدرک حاکم 4/269 حدیث (7605)، ومسند امام أحمد احادیث (21353)، (21406)، (21544). حاکم گفته است این حدیث صحیح الاسناد است.

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

تاریخ اسلام>ایام عرب>ایام عرب > سخن درباره اسیر شدن حاتم طی

شماره مقاله : 10379              تعداد مشاهده : 330             تاریخ افزودن مقاله : 3/5/1390

سخن درباره اسير شدن حاتم‏


ابو عبيده گفته است:
حاتم طى با لشكرى از قوم خود بر قبيله بكر بن وائل حمله برد و در جنگى كه روى داد، طيئ شكست خورد و گروهى كشته و گروهى اسير شدند.
حاتم، پسر عبد الله طائى نيز در ميان اسيران بود. او را بستند و در نزد مردى از عنيزه نهادند.
زنى از خاندان عنيزه، كه عاليه نام داشت، شتر ماده‏اى پيش او آورد و بدو گفت:
«اين را براى من حجامت كن.» ولى حاتم شتر را گرفت و كشت.
زن، كه شتر خويش را كشته ديد، فرياد و ناله را آغاز كرد.
حاتم گفت:
  عالى لا تلتد من عاليه ... ان الذى اهلكت من ماليه‏
  ان ابن أسماء لكم ضامن ... حتى يؤدى آنس ناويه‏
  لا افصد الناقة فى أنفها ... لكننى اوجرها العاليه‏
  انى عن الفصد لفى مفخر ... يكره منى المفصد الآليه‏
  و الخيل ان شمص فرسانها تذكر عند الموت امثاليه‏
رميض عنزى نيز درين باره با افتخار مى‏گويد:
  و نحن اسرنا حاتما و ابن ظالم... فكل ثوى فى قيدنا و هو يخشع‏
  و كعب اياد قد اسرنا و بعده ... اسرنا ابا حسان و الخيل تطمع‏
  و ريان غادرنا بوج كانه ... و اشياعه فيها صريم مصرع‏
يحيى بن منصور ذهلى نيز چكامه‏اى دارد كه در آن به روزهاى قوم خود مى‏بالد. اين چكامه، دراز و پر از صنايع زيباى ادبى است و ما براى پرهيز از دراز گوئى از نقل آن خوددارى كرديم.
مطلع قصيده مذكور اين است:
  أمن عرفان منزلة و دار ... تعاورها البوارح و السوارى‏
ابو عبيده گفته است:
پس از ظهور اسلام، از لحاظ داشتن خانه‏هاى خوب، و همسايگان بلند پايه و هم پيمانان بسيار، هيچ قبيله‏اى در ميان عرب بزرگ‏تر از قبيله شيبان نبود.
عنينه، از لخم، جزو هم پيمانان شيبان بود. همچنين در مكة بن كنده كه جزو بنى هند بود، عكرمه، از طيئ، حوتكه، از عذره، و بنانه كه همه جزو بنى حارث بن همام بودند.
عائذه، از قريش و ضبه و حواس از كنده كه جزو بنى ابى ربيعه بودند.
سليمه، از بنى عبد القيس كه جزو بنى اسعد بن همام، و وثيله از ثعلبه، و بنو خيبرى از طيئ كه جزو بنى تميم شيبان، و عوف بن‏ حارث از كنده كه جزو بنى محلم بودند.
همه اين قبائل و خاندان‏ها در همسايگى شيبان مى‏زيستند و شيبان از همبستگى آنان نيرومندى و گسترش و فزونى يافته بود.
*

متن عربی:


 ذكر أسر حاتم طيء
 قال أبو عبيدة: أغار حاتم طيء بجيش من قومه على بكر بن وائل فقاتلوهم، وانهزمت طيء وقتل منهم وأسر جماعة كثيرة، وكان في الأسرى حاتم ابن عبد الله الطائي، فبقي موثقاً عند رجل من عنيزة، فأتته امرأة منهم اسمها عالية بناقة فقالت له: افصد هذه، فنحرها، فلما رأتها منحورة صرخت، فقال حاتم:
 عالي لا تلتدّ من عاليه ... إنّ الذي أهلكت من ماليه
 إنّ ابن أسماء لكم ضامن ... حتّى يؤدّي آنسٌ ناويه
 لا أفصد الناقة في أنفها ... لكنّني أوجرها العاليه
 إنّي عن الفصد لفي مفخر ... يكره منّي المفصد الآليه
 والخيل إن شمّص فرسانها ... تذكر عند الموت أمثاليه
 وقال رميض العنزي يفتخر:
 ونحن أسرنا حاتماً وابن ظالم ... فكلٌّ ثوى في قيدنا وهو يخشع
 وكعبّ إياد قد أسرنا وبعده ... أسرنا أبا حسّان والخيل تطمع
 وريّان غادرنا بوجٍّ كأنّه ... وأشياعه فيها صريمٌ مصرّع
 وقال يحيى بن منصور الذهلي قصيدةً يفتخر بأيام قومه، وهي طويلة، وفيها آداب حسنة، تركناها كراهية التطويل، وأولها:
 أمن عرفان منزلةٌ ودارٌ ... تعاورها البوارح والسواري
 وقال أبو عبيدة: جاء الإسلام وليس في العرب أحدٌ أعز داراً ولا أمنع جاراً ولا أكثر حليفاً من شيبان. كانت عنينة من لخم في الأحلاف، وكانت درمكة بن كندة في بني هند، وكانت عكرمة من طيء، وحوتكة من عذرة، وبنانة كل هؤلاء في بني الحارث بن همام، وكانت عائذة من قريش، وضبة وحواس من كندة، هؤلاء في بني أبي ربيعة، وكانت سليمة من بني عبد القيس في بني أسعد بن همام، وكانت وثيلة من ثعلبة، وبنو خيبري من طيء في بني تميم بن شيبان، وكانت عوف بن حارث من كندة في بني محلم. كل هذه قبائل وبطون جاورت شيبان فعزت بها وكثرت.


از کتاب: کامل تاريخ بزرگ اسلام و ايران، عز الدين على بن اثير (م 630)، ترجمه ابو القاسم حالت و عباس خليلى، تهران، مؤسسه مطبوعاتى علمى، 1371ش.

مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com




 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

عن الأوزاعي، قال: كان يقال: خمس كان عليها أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم والتابعون بإحسان، لزوم الجماعة، واتباع السنة، وعمارة المسجد، وتلاوة القرآن، والجهاد في سبيل الله. امام اوزاعی رحمه الله فرمود: « پنج چیز بود که اصحاب محمد صلی الله علیه وسلم و تابعینی که در نيکى از آنها پيروى کردند همواره بر آن پایبند بودند: نماز جماعت، پیروی از سنت نبوی، آبادانی مسجد، و تلاوت قرآن، و جهاد در راه خدا».

"حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني.

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 1452
دیروز : 6572
بازدید کل: 6574818

تعداد کل اعضا : 608

تعداد کل مقالات : 11123

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010