قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

مال: [در اصطلاح فقه] هر چیزی که قابل استفاده باشد.

مال به اعتبارات متعدد دارای اقسامی است‌. مال یا اعیان است یا منافع‌. منافع مانند سواری مرکب و سکونت در منزل‌. اعیان نیز یا منقول هستند مانند پیراهن و کتاب یا غیر منقول هستند مانند منزل و زمین‌.

اعیان منقول یا قابل استفاده هستند که یا حیوانند یا غیرحیوان یا غیر قابل استفاده هستند مانند مگس و مار که اینها مال نیستند.

اگر قابل استفاده باشند اگر شارع استفاده از آنها را در غیر از حالات ضروری اجازه داده باشد مثل

گوسفند و پیراهن مال متقوّم نامیده می‌شوند یا استفاده از آنها را منع کرده مثل خوک و شراب مال غیرمتقوّم نامیده می‌شود.

مال در تقسیم دیگری یا نقدی است مانند دراهم یا کالاست مانند منزل‌.

کالا یا مثلی است یا قیمی‌، مال یا ربوی است یا غیر ربوی، مال یا نامی است یا غیرنامی مانند وسایل منزل و زکات در مال نامی واجب است‌.

مال یا ظاهری است یا باطنی و یا در دست صاحبش است یا نیست‌، مال یا حلال است یا حرام و حرام بالذات است و یا از طریق کسب حرام است‌.

احکام مال: 1-‌مال محل تملک است ٢-‌حفظ مال ٣-‌مشروعیت دفاع از آن ٤-‌حَجر بر کسی‌ که آن را درست استفاده نمی‌کند ٥-‌وجوب نگهداری و استفاده از آن‌.